Twoje źródło wiedzy o dietach i zdrowiu

Jak pomóc pacjentom z chorobą Parkinsona?

choroba parkinsona

Choroba Parkinsona jest schorzeniem dotykającym od 1 do 2% osób po 65. roku życia. W Polsce jest to ok. 80 tys. osób ze zdiagnozowaną chorobą Parkinsona.

Przyczyny choroby

Choć po raz pierwszy choroba i jej objawy zostały opisane 200 lat temu przez londyńskiego lekarza Jamesa Parkinsona, to do dnia dzisiejszego nie udało się znaleźć jej przyczyny. To zdecydowanie utrudnia zapobieganie i leczenie. Lekarze zwracają uwagę na czynniki, które częściej występują u osób chorych. Zaliczają do nich:

  • warunki genetyczne (występowanie choroby u krewnych),
  • stres oksydacyjny,
  • neuroinfekcje,
  • czynniki toksyczne (wewnętrzne i zewnętrzne).

Choroba Parkinsona spowodowana jest zmianami zwyrodnieniowymi komórek nerwowych w mózgu odpowiedzialnych za produkcję dopaminy. Dopamina jest substancją chemiczną, która pełni rolę neuroprzekaźnika odpowiedzialnego za przekazywania impulsów z mózgu do mięśni. Dopamina wytwarzana jest z substancji prekursorowej – lewodopy. Typowe objawy choroby Parkinsona pojawiają się dopiero wtedy, gdy ilość produkowanej dopaminy spada do 20-30%.

Objawy choroby Parkinsona

Choroba Parkinsona zaczyna rozwijać się dużo wcześniej niż pojawiają się pierwsze typowe objawy. Początkowe symptomy mogą wskazywać także na inne schorzenia, zwłaszcza zmiany reumatyczne. Chory ma trudności z porannym wstawaniem, zmianą pozycji. Czuje się zmęczony, znużony. Jak wyglądają objawy choroby parkinsona? Do początkowych oznak będących wskazaniem do wizyty lekarskiej należą:

  • spowolnienie ruchów,
  • zaburzenia w koordynacji ruchowej,
  • drżenie rąk.

Lekarz rodzinny na podstawie przeprowadzonego wywiadu kieruje pacjenta do neurologa. To on ustala ostateczną diagnozę i leczenie. Powinien też poinformować pacjenta o kolejnych etapach choroby i jej objawach:

  • zachwianiach w równowadze,
  • zmiana charakteru pisma (do całkowitego zaniku),
  • zmiana mowy (tzw. mowa poplątana),
  • zaburzenia pamięci krótkiej,
  • wzrost napięcia mięśniowego (sztywność),
  • zmiana nastrojów (do depresji i lęków włącznie).

Zarówno pacjenci, jak i przede wszystkim ich rodziny powinny mieć świadomość jak postępuje rozwój choroby i jak zapewnić choremu komfort życia i aktywność.

Leczenie choroby Parkinsona

Brak znajomości przyczyny choroby Parkinsona znacznie utrudnia jej leczenie. Główne działania polegają na wprowadzeniu leków zwiększających poziom dopaminy. Bezpośrednie jej podawania okazało się nieskuteczne, ponieważ nie docierała ona do mózgu.

Przełomem okazało się stworzenie chemicznej lewodopy, która stymuluje wytwarzanie dopaminy. Początkowe dawki są małe, ale w miarę rozwoju choroby ulegają zwiększeniu. Niestety z biegiem czasu organizm przyzwyczaja się do leków i nie reaguje na ich działanie. Niestety leczenie farmakologiczne tylko spowalnia postęp choroby, nie powodują jednak jej ustąpienia.

U pacjentów, którzy oporni są na leczenie farmakologiczne stosuje się DBS, czyli głęboką stymulację mózgu. Polega ona na wczepieniu do mózgu mini elektrod połączonych ze stymulatorem (pod skórą na klatce piersiowej). Pod wpływem impulsów z lewodopy produkowana jest dopamina. Dobre efekty tej metody powodują coraz częstsze jej stosowanie i całkowitą refundację przez NFZ. Niestety istnieją przeciwwskazania dla tej metody.

Alternatywą dla pacjentów, którzy nie mogą skorzystać z DBS jest stale podawanie lekarstw za pomocą cewnika doprowadzonego do jelita lub za pomocą specjalnej pompy wprowadzającej lek podskórnie. Niestety obie te metody nie są refundowane.

W Szwecji trwają badania nad metodą wszczepiania do mózgu komórek płodowych, ale wywołują one sprzeciwy natury etycznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Jak pomóc pacjentom z chorobą Parkinsona?

Artykuł przeczytasz w: 2 min
0