Twoje źródło wiedzy o dietach i zdrowiu

Hummus – smak tysiąca i jednej nocy

hummus

Na pierwszy rzut oka, brzmi dość skromnie. Pasta na bazie ciecierzycy z dodatkiem masła sezamowego (tahini), czosnku, cytryny i przypraw. Hummus jest jednak przysmakiem, który zdobywa coraz większe rzesze pasjonatów, nie tylko kuchni śródziemnomorskiej. Hummus jest rodzajem przystawki, która może być serwowana właściwie do każdego posiłku. Podawana jest na dwa sposoby. Jako zmiksowana pasta, jak również w bardzo popularnej w Egipcie formie, jako mieszanka całych, nieroztartych ziaren ciecierzycy z pozostałymi składnikami.

Historia powstania hummusu

Historia hummusu jest bardzo długa a wciąż żywe legendy uzupełniają luki w dokumentacji. Wiadomo, że ziarna ciecierzycy znano i spożywano już ponad 9 tys. lat temu na Bliskim Wschodzie i w Egipcie. Była popularną rośliną uprawianą starożytnym Rzymie i Mezopotamii. Z kolei ziarna sezamu znano w Asyrii i Babilonii już nawet 2500 lat p.n.e. Dziś tak naprawdę nie wiadomo, kto pierwszy podał ziarna ciecierzycy zmieszane z sezamem. Legenda mówi, że hummus, z octem, zamiast cytryny, był podawany na dworze Saladyna, sułtana Egiptu w czasie wypraw krzyżowych. Istnieje również teoria, że potrawę będącą pierwowzorem hummusu, w której mieszaninę ciecierzycy doprawianą octem, wspomniano w Biblii. Wzmianki na temat „Hummus kasa” pojawiły się również w średniowiecznej książce kucharskiej pochodzącej z XIII wiecznego z Kairu. Z kolei przepis na danie, którego skład odpowiadał współczesnej wersji hummusu, z ciecierzycą, pastą sezamową, czosnkiem i sokiem z cytryny odnaleziono w XVIII wieku w Damaszku, w dzisiejszej Syrii.

Czym jest hummus?

Hummus to po arabsku po prostu ciecierzyca, dlatego oryginalnie potrawa ta nazywała się Hummus bi tahini. Współcześnie znana jest w Izraelu, Libanie, Syrii, prawie na całym Bliskim Wschodzie. Wraz z ludźmi zawędrowała również do Europy, gdzie głównie dzięki dużej zawartości białka znalazła uznanie wśród wegetarian i wegan, ale nie tylko. Bez obaw mogą go jeść osoby na diecie bezglutenowej i diabetycy. Może być również zdrową przekąską dla dzieci, ze względu na zawartość witamin i składników mineralnych. Ciecierzyca zawiera również kwas foliowy oraz witaminy z grupy B, przez co wspomaga działanie układu nerwowego oraz odpornościowego.

Skład hummusu

Oprócz białka, hummus w swoim składzie zawiera również spore ilości rozpuszczalnego błonnika, który odgrywa ważną rolę z profilaktyce chorób układu sercowo-naczyniowego oraz cukrzycy typu II. Nierozpuszczalna frakcja włókna pokarmowego znajdująca się w hummusie przeciwdziała zaparciom oraz odrywa istotną rolę w profilaktyce nowotworów jelita grubego. Zdaniem Amerykańskiego Instytutu Badań nad Rakiem produkty bogate w foliany wykazują działanie protekcyjne w rozwoju nowotworu trzustki, prawdopodobnie poprzez ich rolę w podziałach zdrowych oraz naprawie uszkodzonych komórek. Ponadto substancje zawarte w hummusie chronią komórki przed uszkodzeniami genetycznymi, które również mogą prowadzić do rozwoju nowotworów.

Hummus zawiera również pewną ilość antyoksydantów, głównie witaminę C, E, beta-karoten oraz związki fenolowe, chroniąc organizm przed szkodliwym działaniem wolnych rodników oraz wspomagając układ odpornościowy. W składzie hummusu znajdziemy również żelazo, które obok kwasu foliowego chroni przed rozwojem niedokrwistości. Natomiast duże ilości jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, również wspomagają działanie układu sercowo-naczyniowego.
Przyrządzenie hummusu jest dość proste. Moczoną przez całą noc ciecierzycę należy gotować w wodzie z dodatkiem sody oczyszczonej przez kilka godzin, zwykle 2-3 tak, aby jej ziarna dały się rozetrzeć w palcach. Schłodzoną ciecierzycę należy zmiksować blenderem razem z tahiną (wykonaną własnoręcznie lub gotową ze sklepu). Kluczem do sukcesu jest idealnie gładka konsystencja. Następnie należy dodać sok z cytryny oraz wyciśnięty czosnek i przyprawy wg pomysłu przyrządzającego hummus. Do zestawu najbardziej popularnych przypraw należą: oliwa z oliwek, kumin, sumak, chili, pieprz oraz drobno posiekana natka pietruszki.

Zastosowanie hummusu w kuchni

Sposób podania oraz spożywania hummusu można traktować jako swoisty rytuał. Świeżo przyrządzony należy rozsmarować na talerzu lub podać w miseczce. Przyprawy można dodać bezpośrednio do pasty lub posypać nimi danie, tworząc ładny wzór. Oryginalnie podaje się go z pitą, ale można ją zastąpić macą, bagietką, krakersami lub kawałkami warzyw. Używanie sztućców przy konsumpcji jest oznaką braku kultury jedzenia. To jak głęboko zakorzeniony jest hummus w kulturze Bliskiego Wschodu można odczuć na wielu płaszczyznach. Jedną z nich, żartobliwą, jest próba znalezienia związku pomiędzy typami osobowościowymi człowieka a sposobami wylizywania miski hummusu.


Ola Kik

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Hummus – smak tysiąca i jednej nocy

Artykuł przeczytasz w: 3 min
0